Wywiad z Przemysławem Iwanowem
Rozmowa z Przemysławem Iwanowem, pasjonatem paralotniarstwa i właścicielem firmy DublinTint
Pola Artemis Zahorska: Przemku, skąd wzięła się twoja pasja do paralotniarstwa? Jest to dość niszowy sport.
Przemysław Iwanow: Moja pasja do paralotniarstwa wyszła bardzo spontanicznie. Kiedyś wpadła do mnie koleżanka i powiedziała: „Dawaj Przemek, jedziemy do Czech, robią tam kursy paralotniarskie”. Początkowo byłem totalnie zaskoczony. Zacząłem przeglądać internet i stwierdziłem, że to całkiem interesujący temat. Akurat pasował mi termin kursu. Trwał on tydzień, więc stwierdziłem, że spróbuję. Pojechaliśmy ze znajomymi we trójkę. Był to naprawdę intensywny czas. Kurs sprawił, że już na samym początku było wiadomo, kto się w tym odnajdzie. Na przykład Ance, która mnie tam zaciągnęła, w ogóle się nie spodobało. A ja? Byłem całkowicie zajarany.
Czy miałeś wcześniej jakieś doświadczenie z lataniem?
Raz miałem okazję polecieć helikopterem, nigdy wcześniej nie latałem. Była to zupełnie inna perspektywa. Tutaj pierwszy raz wsiadłem w uprząż i odleciałem z takiej tysiąc-metrówki. Patrzyłem w dół, gdzie wszystko było takie malutkie: domy, drzewa, drogi, a ta przestrzeń dookoła mnie… Pamiętam to uczucie do dzisiaj. Brałem głębokie wdechy i myślałem: „Ale to jest niesamowite!”. To było coś naprawdę nie do opisania. Poczułem wolność, przestrzeń, taki stan, którego mój mózg wcześniej nie przerabiał. Wtedy się w tym zakochałem. Po powrocie kupiłem używany sprzęt i zacząłem poznawać ludzi w Irlandii, którzy również latali. Okazało się, że największą społecznością pilotów są Polacy. Naprawdę jest ich mnóstwo. Polacy, Litwini, Słowacy, Czesi… Irlandczyków jest znacznie mniej i zazwyczaj są to osoby …
