Za szklanym ekranem, część 1

Za szklanym ekranem, część 1 Laura Barszczewicz

Cykl opowiadań: „Most pomiędzy światami”

„Most pomiędzy światami” jest cyklem opowiadań dedykowanych młodzieży. To literacka podróż przez emocje, pytania i wybory, tak ważne dla nastolatków,
stojących na granicy dorosłości. W opowiadaniach będzie mowa o przyjaźni, miłości i odwadze podejmowania wyzwań, a także o wartościach budujących mosty pomiędzy światem dzieci a światem dorosłych.

– A tu co narysowałaś, pieska? – Iwona z czułością pogładziła córkę po głowie.

– Nie pieska – oburzyła się mała. – To autko. Autko taty.

– Kochanie. – Iwona nabrała powietrza. – Tatuś nie przyjedzie do nas tak szybko. Ma długą trasę do pokonania. Będziemy się z nim widziały dopiero po świętach. Wiesz, mówił wczoraj, że spotkał świętego Mikołaja, który przekazał mu prezent dla ciebie.

Mała zrobiła pochmurną minę.

– Nie chcę. Chcę tatę – odpowiedziała smutno dziewczynka i złożyła usta w podkówkę.

– Wiem, Tamarko, chodź tutaj do mnie, kochanie. – Iwona mocno przytuliła córkę.

Nadeszły święta, a potem kolejne, a wraz z nimi chwile smutku, bo Rafała nie było w tym czasie w domu. Jako kierowca ciężarówki sporo czasu spędzał za kółkiem i tracił z oczu te chwile, kiedy jego jedyna córeczka dorastała i zmieniała się z małego brzdąca w rozumną dziewczynkę, zadającą coraz to więcej pytań.

– Ta-ma-ra. Ten jest od taty! – Dziewczynka porwała spore pudło i w pośpiechu zaczęła dobierać się do wnętrza.

– Nie od taty. Od świętego Mikołaja. – Poprawiła ją Iwona.

– Mamo, przecież od dawna nie wierzę już w Mikołaja. Nie pamiętasz, że znalazłam listy w szufladzie twojego biurka?

Iwona wolałaby zapomnieć tę chwilę, gdy przez swoje roztargnienie odarła córkę z wierzeń w istnienie Mikołaja.

– Już dobrze, ty mała mądralo. Lepiej pokaż, co tam masz w środku.

– Tablet! Najnowszy model! – Oczy młodej zapłonęły z ekscytacji.

– Przynajmniej tak może jej wynagrodzić święta bez ojca. – Pomyślała gorzko Iwona. I choć w oczach zakręciły jej się łzy, przymusiła się do uśmiechu.

Tablet szybko stał się bliskim przyjacielem Tamary. Na nim rysowała, tworzyła grafiki, a po jakimś czasie odkryła w nim także świat internetowych aplikacji. A tam czas leciał tak szybko, jak kiedyś przy rysowaniu. Mama się złościła i mówiła, że zabierze jej tabka, bo spędza przy nim zbyt dużo czasu. Nocą, pod kołdrą i przy zgaszonym świetle Tamara potrafiła surfować po internecie godzinami.

W szkole młodzież korzystała z podręczników, mimo że w wielu innych miejscach już zastępowano je tabletami. Tamara zabierała na lekcje tablet i początkowo korzystała z niego w czasie przerw. Z czasem jednak zaczęła po kryjomu zerkać również w trakcie zajęć.

– Tamara, a co ty tam robisz pod ławką? – Pani Sowińska była ostra jak żyletka.

Tamara skamieniała i zerknęła przed siebie. Kopnięty plecak leżał pod ławką z przodu. Nie dało się ukryć tabka na jego dnie, bo nauczycielka już żwawym krokiem ruszyła w kierunku dziewczyny.

– A co ty…? – Nim dokończyła zdanie, spojrzała na nią z wyrzutem. – Porozmawiamy po lekcji w obecności rodziców.

Wyciągnęła rękę, a Tamara z niechęcią oddała sprzęt w ręce nauczycielki.

– Tablet zostanie zarekwirowany przez szkołę. – Z pewną powagą oznajmiła dyrektorka. – Nie ma u nas zgody na korzystanie z urządzeń elektronicznych w trakcie lekcji.

W gabinecie nastąpiła cisza. Tamara poczuła, jak wzbiera w niej złość.

– Nie macie prawa, to moja własność – krzyknęła.

– Przykro mi, Tamaro. Zasady są zasadami i obowiązują każdego.

Dziewczyna zrobiła się purpurowa na twarzy, wstała i wrzasnęła na cały gabinet:

– To niesprawiedliwe! Durna szkoła. ***** mać! – Wybiegła z pokoju, pozostawiając …

Aby przeczytać ten artykuł w całości, skorzystaj z naszej oferty.

Okładka do PE-nr5-4(5)2026

Ten artykuł został wydany w kwartalniku Portrety Emigracji Nr 4(5)

We invite you to purchase the full issue.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Shopping Basket
Scroll to Top